هوای خانه چه دلگیر میشود گاهی

 از این زمانه دلم سیر میشود گاهی
عقاب تیز پر دشتهای استغنا

اسیر پنجه تقدیر میشود گاهی
صدای زمزمه عاشقان آزادی

فغان و ناله شبگیر میشود گاهی
نگاه مردم بیگانه در دل غربت

به چشم خسته من تیر میشود گاهی
مبر زموی سپیدم گمان به عمر دراز

جوان به حادثه ای پیر میشود گاهی
بگو اگر چه به جائی نمیرسد فریاد

کلام حق دم شمشیر میشود گاهی
بگیر دست مرا آشنای درد بگیر

مگو چنین و چنان دیر میشود گاهی
به سوی خود مرا میکشد چه خون و چه خاک

محبت است که زنجیر میشود گاهی
مبر زموی سپیدم گمان به عمر دراز

جوان به حادثه ای پیر میشود گاهی
بگو اگر چه به جائی نمیرسد فریاد.